uwolnić WOLNOŚĆ

LISTY Z PUSTELNI

CZĘŚĆ II:  Akt wiary

Wiara jest jedynym i najodpowiedniejszym środkiem zjednoczenia duszy z Bogiem
(św. Jan od Krzyża)  

LIST 9.   
Akt wiary: pewny                                                       

Pierwszą i najważniejszą cechą wiary jest jej pewność:                                  

Wiara jest to uzdolnienie duszy pewne i ciemne                                             

 (Droga na Górę Karmel, II, 3, 1)                                                 

Oznacza to, że ilekroć czynisz akt wiary, zawsze osiągasz Boga!              Kontakt między duszą a Oblubieńcem jest wówczas nawiązany na pewno! \       I nie może być inaczej!

Kiedy dotykasz rozżarzonego pieca, zawsze się sparzysz.

Kiedy zbliżysz igłę do nadmuchanego balonu, zawsze pęknie, uwalniając znajdujące się wewnątrz powietrze.

Kiedy zanurzasz się w Boga swą wiarą, On zawsze ci się da, przelewając swe życie do twej duszy.

Więcej - jest zmuszony do tego!!!

Jest powalony na łopatki, bezbronny, jak źródło krystaliczne, z którego możesz czerpać garściami wodę żywą, idąc za przykładem oblubienicy           z Pieśni nad pieśniami:

Znalazłam Umiłowanego mej duszy, pochwyciłam go i nie puszczę!"             

(Pnp 3, 4)

Dzieje się tak dlatego, iż wiara jest pierwszą z cnót Boskich - tych, które są tej samej natury co Bóg. W wierze jesteś na tym samym poziomie, co On.

Nie można tego powiedzieć o innych wysiłkach człowieka w dążeniu do Boga, choćby nawet bardzo szlachetnych i wzniosłych, jak akty rozumu, woli, pamięci, ciała, umartwienia itp. - są to wszystko czynności ludzkie.             Możesz o Bogu rozmyślać, medytować, nawet godzinami, wyciągać piękne wnioski dla twojego życia, podejmować mocne postanowienia dotyczące moralnego postępowania, wykonywać liczne ćwiczenia duchowe, lecz dopóki nie czynisz aktu wiary, pozostajesz jedynie na płaszczyźnie przyrodzonej. Będziesz wtedy jak tłum ludzi otaczających Jezusa; żaden z nich niczego nie wskórał, gdyż zabrakło im tego jednego - wiary. I choć naciskali nań z każdej strony, On jakby w ogóle tego nie czuł O takich właśnie Jezus mówił: 

Nigdy was nie znałem 

(Mt 7, 23).

Dzieje się tu jak w przypadku dźwięczącej struny. Gdyby w pobliżu niej znalazła się druga, tak samo nastrojona, zaczęłaby drgać, rozpoznając tę samą częstotliwość, podczas gdy wszystkie inne pozostałyby głuche.

Podobnie i Bóg rozpoznaje tylko tę duszę, która drga na Jego nieskończonej częstotliwości daru z siebie. Czuje wtedy i natychmiast czyni to samo: daje się jej. Właśnie dlatego tylko cnoty Boskie dają ci  łączność z Trójcą świętą, która mieszka w tobie.

Bóg jest miłością. Pełne zjednoczenie z Nim nastąpi kiedyś w miłości, w Jego domu, po tamtej stronie życia. Ujrzysz Go wówczas nagiego, bez żadnej zasłony, twarzą w twarz, w Jego ubieralni, jak pisał Eckhart.

Tutaj  pozostaje jeszcze okryty płaszczem Stąd w ziemskiej kondycji decydująca jest wiara. Dokonuje ona jednak takiego samego skutku, co miłość, dając ci całego Boga.

Nadzieja jest służką wiary i miłości, przekraczając granice tego świata i łącząc je ze sobą.

Tak więc trwają wiara, nadzieja i miłość - te trzy: z nich zaś największa jest miłość 

(1 Kor 13, 13)

Pewność wiary nie oznacza, iż osiągniesz od Boga wszystko, czego zapragniesz. On nie daje ci zdrowia, ulgi w cierpieniu, łatwego życia, nie zapewnia, że zdasz egzamin, znajdziesz pracę czy towarzysza życia.    Gdybyś podchodził do Niego z takim egoistycznym nastawieniem,                  On cię nie rozpozna. Nigdy niczego nie osiągniesz, pozostając na poziomie swoich samolubnych zachcianek i planów życiowych.

On daje, ale tylko siebie!

Nic więcej i aż tyle!

Każdego dnia przelewa swoje życie wewnętrzne, przebóstwiając cię.

A ty stajesz się do Niego coraz bardziej podobny; myślisz tak jak On, reagujesz jak On, jesteś mężny i roztropny jak On, chcesz służyć i dawać się, jak On, aż do ostatniej kropli krwi.

Jedyne czego pragniesz, to spełnić Jego wolę.

Wszystko inne przestaje być dla ciebie ważne

Wtedy odzyskujesz swój pierwotny obraz Boży, na jaki kiedyś zostałeś stworzony

Taki jest właśnie skutek aktu wiary.

                                                                                                      ks. Andrzej Muszala

macheront

nebo

hermon

pustelnia

historia

galeria

niepojęta TRÓJCO